Թումանյանական ընթերցումներ

Արևելյան դպրոցի 5 տարեկանները այսօր դուրս էին եկել բակ և հակաբացիլ միջավայրում ընթերցում էին` Հ. Թումանյանի բանաստեղծությունները։

Ընթերցումներից հետո մի փոքր զբոսնեցինք և վերադարձանք խմբասենյակ։

Թումանյանական օրեր

Ժամանակահատվածը՝  Փետրվարի 1-28-ը

Մասնակիցներ՝ Արևելյան դպրոցի 5-6 տարեկաններ,Սաթեն Քարաջյան,Ալինա Մարզումանյան

Նպատակը՝ Ծանոթացում թումանյանական ստեղծագործություններին

Читать «Թումանյանական օրեր» далее

Լոռվա բարբառով հեքիաթի ընթերցում

Օրը՝1.02.2022

Ժամը՝ 14։00

Վայրը՝ Արևելյան դպրոցի 5 տարեկանների խմբասենյակ

Մասնակիցներ՝ Արևելյան դպրոցի 5 տարեկաններ, Սոֆյա Մամյան և ընկերներ

Պատասխանատու՝ Ալինա Մարզումանյան, Սոֆյա Մամյան

Նպատակը՝ Սաների մեջ հետաքրքրության  ձևավորում բարբառների հանդեպ։

Հեքիաթի ընտրություն՝ Հ․ Թումանյանի` Բարեկենդանը

Քայլերի նկարագրություն

  • Նախապատրաստական աշխատանք Արևելյան դպրոցի սովորողների հետ
  • Հեքիաթի ընտրություն լոռվա բարբառով՝ Հ․ Թումանյանի «Բարեկենդանը »։
  • Ընթերցողական հմտությունների փոխանցում սովորողներին
  • Ընթերցում, քննարկում փոքրիիկների, կրտսեր սովորողների հետ, վերապատմում
  • Հեքիաթի բարբառային բառերի բացատրություն սովորողների կողմից
  • Դասի նկարահանում, լուսանկարում, տեսանյութի պատրաստում։

Տեսանյութը տես` այստեղ

Աշխատանքային նախագիծ 31․01․2022-04․02․2022

Շաբաթվա երգերը՝  «Օր պար, Ճոր պար»«Պսակ-պսակ»,Կռունկ ջան արի, արի -դասավանդող՝ Տաթև Մանվելյան

Շաբաթվա բանաստեղծությունը՝ Հ. Թումանյան Ամպն ու սարը

Շաբաթվա հեքիաթը՝ Հովհաննես Թումանյան Բարեկենդանը

Շաբաթվա պարը՝  Կարնո Քոչարի

Читать «Աշխատանքային նախագիծ 31․01․2022-04․02․2022» далее

Հովհաննես Թումանյան Բարեկենդանը

ԲԱՐԵԿԵՆԴԱՆԸ

Ժամանակով մի մարդ ու մի կնիկ են լինում։

Էս մարդ ու կնիկը իրար հավանելիս չեն լինում։

Մարդը կնկանն է ասում հիմար, կնիկը մարդուն, ու միշտ կռվելիս են լինում։

Մի օր էլ մարդը մի քանի փութ եղ ու բրինձ է առնում, տալիս մշակի շալակը, տանում տուն։

Կինը բարկանում է.

— Ա՛յ, որ ասում եմ հիմար ես, չես հավատում, էսքան եղն ու բրինձը միանգամից ինչի՞ համար ես առել բերել, հորդ քե՞լեխն ես տալիս, թե տղիդ հարսանիքն ես անում։

— Ի՞նչ քելեխ, ի՞նչ հարսանիք, այ կնիկ, ի՛նչ ես խոսում, տար պահի, բարեկենդանի համար է։

Կինը հանգստանում է, տանում է պահում։

Անց է կենում միառժամանակ, էս կնիկը սպասում է, սպասում է, բարեկենդանը գալիս չի։ Մի օր էլ շեմքումը նստած է լինում, տեսնում է մի մարդ վռազ-վռազ փողոցով անց է կենում։ Ձեռը դնում է ճակատին ու ձեն տալի.

— Ա՛խպեր, ա՛խպեր, հալա մի կանգնի։

Տղեն կանգնում է։

— Ա´խպեր, բարեկենդանը դու հո չե՞ս։

Անցվորականը նկատում է, որ էս կնկա ծալը պակաս է, ասում է՝ հա՛ ասեմ, տեսնեմ ինչ է դուրս գալի։

— Հա, ես եմ բարեկենդանը, քույրիկ ջան, ի՞նչ ես ասում։

— Էն եմ ասում, որ մենք քո ծառան հո չենք, որ քո եղն ու բրինձը պահենք։ Ինչ որ պահեցինք, հերիք չէ՞… չես ամաչո՞ւմ… Ընչի՞ չես գալի քո ապրանքը տանում…

— Դե էլ ի՜նչ ես նեղանում, քույրիկ ջան, ես էլ հենց դրա համար եմ եկել, ձեր տունն էի ման գալի, չէի գտնում։

— Դե արի տար։

Էս մարդը ներս է մտնում, սրանց եղն ու բրինձը շալակում ու կրունկը դեսն է անում, երեսը դեպի իրենց գյուղը։

Մարդը գալիս է տուն, կնիկն ասում է.

— Հա , էն բարեկենդանն եկավ, իր բաները իրեն սևցրի տարավ։

— Ի՞նչ բարեկենդան… ի՞նչ բաներ…

— Ա՛յ էն եղն ու բրինձը… Մին էլ տեսնեմ՝ վերևից գալիս է. մեր տունն էր ման գալի, կանչեցի, մի լավ էլ խայտառակ արի, շալակը տվի տարավ։

— Վայ քու անխելք տունը քանդվի, որ ասում եմ հիմար ես՝ հիմար ես էլի… Ո՞ր կողմը գնաց։

— Այ էն կողմը։

Էս մարդը ձի է նստում, ընկնում բարեկենդանի ետևից։

Ճանապարհին բարեկենդանը ետ է մտիկ անում, տեսնում է՝ մի ձիավոր քշած գալիս է։ Գլխի է ընկնում, որ սա էն կնկա մարդը պետք է լինի։

Գալիս է հասնում իրեն։

— Բարի օր, ախպերացու։

— Աստծու բարին։

— Հո էս ճամփովը մարդ չի անցկացա՞վ։

— Անցկացավ։

— Ի՞նչ ուներ շալակին։

— Եղ ու բրինձ։

— Հա, հենց էդ եմ ասում։ Ի՞նչքան ժամանակ կլինի։

— Բավականին ժամանակ կլինի։

— Որ ձին քշեմ՝ կհասնե՞մ։

— Ո՞րտեղից կհասնես, դու ձիով, նա ոտով։ Մինչև քու ձին չորս ոտը կփոխի՝ մի՜ն, երկո՜ւ, երե՜ք, չո՜րս, նա երկու ոտով մե´կ-երկո´ւ, մե´կ-երկո´ւ, մե´կ-երկո´ւ, շուտ-շուտ կգնա, անց կկենա։

— Բա ի՞նչպես անեմ։

— Ինչպես պետք է անես, ուզում ես, ձիդ թող ինձ մոտ, դու էլ նրա պես ոտով վազի, գուցե հասնես։

— Հա՜, էդ լավ ես ասում։

Վեր է գալիս, ձին թողնում սրա մոտ ու ոտով ճանապարհ ընկնում։ Սա հեռանում է թե չէ, բարեկենդանը շալակը բարձում է ձիուն, ճամփեն ծռում, քշում։

Էս մարդը ոտով գնում է, գնում, տեսնում է չհասավ, ետ է դառնում։ Ետ է դառնում, տեսնում՝ ձին էլ չկա։ Գալիս է տուն։ Նորից սկսում են կռվել, մարդը եղ ու բրնձի համար, կնիկը ձիու։.

Մինչև օրս էլ էս մարդ ու կնիկը կռվում են դեռ։ Սա նրան է ասում հիմար, նա սրան, իսկ բարեկենդանը լսում է ու ծիծաղում։

«Թումանյանով Կոմիտաս»․ Փետրվարիկ ստուգատես

«Թումանյանով Կոմիտաս»․ Փետրվարիկ ստուգատես

Ժամը՝ 11:00-12:00

Վայրը՝ Արևլյան դպրոցի վերնատուն

Մասնակիցներ՝ Արևելյան դպրոցի 5-6 տարեկաններ

Պատասխանատուներ՝ Սաթեն Քարաջյան, Ալինա Մարզումանյան, Տաթև Մանվելյան

Նպատակը՝ Հանդես գալ որպես դասարան-համույթ՝ մասնակցելով ընթերցողական-երաժշտական ֆլեշմոբ-ստուգատեսին

Խնդիրներ՝

  • Բերանացի ընթերցել թումանյանական ստեղծագործությունները. մասնակցել
  • Ստեղծագործությունների խաղ-բեմականացմանը.ռիթմիկ նվագակցել շրխկաններով, այլ գործիքներով
  • Երգելու ընթացքում.հանդես գալ որպես թիմի անդամ.ներկայացնել ու գրանցել
  • սաների կարողություններն ու հմտությունները

Հարթակում ծնողն է

Այսօր դդմատոնին ընդառաջ մեզ հյուրընկալել էր Նարեի մայիկ` Արյուսակ Մաթևոսյանը։

Միասին կատարեցինք բնագիտական փորձ, որի արդյունքում ստացանք արհեստական հրաբուխ։ Ինչպես նաև 5 տարեկանների խմբի Անժելան իր հետ բերել էր արհեստական հրաբուղ ստանալու եվս մեկ տարբերակ։

Թե ինչպես ստացվեց մեզ մոտ, կարող եք դիտել տեսանյութում։

Создайте свой веб-сайт на WordPress.com
Начало работы